Two new reviews

Today we received two other reviews (both in dutch) from musicwebsites 'Keys and Chords' and 'Musiczine'.


Keys and Chords: De Tiense rockgroep Gudinöv neemt een knappe start met het nieuwe full album met de illustere titlel Atelophobia.  Hierin zit wel hun twijfel en angst besloten.  Atelophobia betekent letterlijk de angst om niet goed genoeg te zijn.  Het album rockt nochtans op power en catchy songs.  Valse bescheidenheid uit de suikerstad? De vijfkoppige band trekt onmiddellijk van leer met het snelle ‘Afterlife’, dat iets te veel aan The Spencer Davis Group (I’m A Man) doet denken om origineel uit de hoek te komen.   Met het krachtige ‘Easy For You’ en stampende ‘Undercover Lover’ wordt dit enigszins rechtgetrokken. Stevig gitaarwerk, strak ritme en krachtige zang vormen de kenmerken van tien recht voor de raap songs.  Je hoort begrijpelijke invloeden van de (blues)rock uit de jaren ’70 .  En de mooie stem van Kris Decatte refereert wat aan wijlen Ray Manzarek op zijn solo elpees.  Waarbij alle (nutteloze) vergelijkingen gemaakt zijn en je je best concentreert op de overweldigende power. Niets nieuws onder de zon zal je zeggen? Klopt, de ambitie van Gudinöv reikt  blijkbaar niet verder dan ‘gewone’ toegankelijke rocksongs van drie minuten te brengen.  Jammer, want je voelt het latent talent in de band.  Misschien een beetje meer vertrouwen en buiten de lijntjes kleuren?  Het knappe hoesontwerp geeft alvast het juiste voorbeeld.

Musiczine: Een misleidende hoes, groepsnaam en albumtitel, dat kan je op zijn minst zeggen van dit schijfje. Op het eerste zicht hadden wij ons aan één of ander Hongaars balorkestje verwacht maar Gudinöv blijkt gewoon een Tiense rockgroep te zijn die met ‘Atelophobia’ een degelijk rockalbum heeft gemaakt. Al kom je daar niet ver mee natuurlijk, in rock’n’roll is ‘degelijk’ te weinig, nog geen enkel ‘degelijk’ rockalbum heeft de geschiedenisboeken gehaald. ‘Atelophobia’ zal dit zeker ook niet doen, dit is zo een typische repetitiekotplaat, eentje die door de groepsleden en hun directe omgeving fantastisch bevonden wordt, maar die nooit veel verder zal geraken dan dat zelfde repetitiehok. Het soort plaat die enkel zal gekocht worden door vrienden, naaste familieleden en een stel zatte concertgangers. Maar kom, de heren amuseren zich, het houdt hen van de straat en de koele pintjes zullen ook wel steeds binnen handbereik staan. We hebben het plaatje trouwens volledig uitgezeten, niet evident in deze Spotify tijden, we hebben ons daarbij niet verveeld maar er is ook niets blijven hangen. Als ondertitel hebben de heren het plaatje de quote ‘The fear of not being good enough’ meegegeven. Zelfs Kevin De Bruyne kan de binnenkoppers niet beter trappen.